23 de enero de 2012

*Cançó eivissenca



Ai amor meua estimada,
jo n'he fet una cançó,
i encara no l'he cantada
per no tenir ocasió.

I anit que ocasió em dones
que puc estar vora tu,
creu-te que me n'he folgat,
i ho coneixeràs amb jo.

Et vull fer-te una pregunta.
i m'has de dir sí o no.
Sa carta que m'enviares
p'es dia d'Ascensió,

m'has de dir si tu abastares
sa que et vaig enviar jo.
Que no em 'guès equivocat
posant sa direcció,

que es meu sebre ho ès poc llarg.
No ho faceu estrany ningú,
que ho causa sa poca edat
i es tenir poca vivor.

Sa cançó ja està acabada,
ja li som a s'espigó.

20 de enero de 2012

*Ciudad de reyes

Vive en mi cabeza una ciudad deshabitada. Los que antes la habían masificado, pervirtiéndola, huyeron despavoridos al verme llegar, o fueron expulsados sin contemplaciones por el acerado filo de mi espada. Hubo quienes trataron de aferrarse a aquel lugar apelando a no sé qué derechos de “pertenencia y raíces”. A estos pocos los perseguí con especial saña hasta el borde mismo del abismo, que al instante los engulló junto con sus absurdas clamas y banderas.
Ahora soy el rey absoluto de estas desiertas calles que sólo existen en mi cabeza, y en ellas, cual monarca que soy, ordeno y mando a nadie con una firmeza que pocos reyes en la historia han poseído. Ser rey, al fin y al cabo, es esto: no tener a nadie a quien mandar u obedecer.

19 de enero de 2012

*B.R.M.C.



You have forsaken
all the love you’ve taken
sleeping on a razor
there’s nowhere left to fall.
Your body’s aching
every bone is breaking
nothing seems to shake it
just keeps holding on.
Ah ah ah ah...

Your soul is able
death is all you cradle
sleeping on the nails
there’s nowhere left to fall.
You have admired
every man desires
everyone is king
when there’s no one left to pawn.
Ah ah ah ah...

There is no peace here
war is never cheap, dear
love will never meet it
just gets sold for parts.
You cannot fight it
all the world denies it
open up your eyelids
and let your demons run.
Ah ah ah ah...

I thread the needle through
you beat the devil’s tattoo.
I thread the needle through
you beat the devil’s tattoo...

Black Rebel Motorcycle Club, o “BRMC” -nombre con el que son conocidos- son un grupo estadounidense de rock alternativo originario de San Francisco, California.
Se formaron en 1998 tomando su nombre de la pandilla de moticiclistas de la película de Marlon Brando, "Salvaje".
Los componentes del grupo son Peter Hayes y Robert Been (ambos, voz, guitarra, bajo y teclados), y desde 2008, Leah Shapiro (una excelente batería y percusionista).

13 de enero de 2012

*Penas y ardores

Asomado a la ventana
frente a todos los ocasos
la tarde tiene el sabor
del deseo de tus pasos
en la hora en que no vienes.

Y hay en el aire una olor
a incienso y agua bendita
y al perfume que en la ermita
deja rezando una beata
con romero en su boquita.

"¡Padre mío, tengo ardores,
siento penas, madre mía!"

Y en el campo los trigales
peinan sus rubios cabellos
niña que tus ojos bellos
encienden deseos de amares
cuando dulcemente miran.

Y las campanas sonando
a rebato han de tocar
cuando tú me des tu amar
mira que estoy suspirando
por que llegue ya ese día.

"¡Padre mío, tengo ardores,
siento penas, madre mía!"

Sobre la tarde dorada
el cielo viste rosado
parece un enamorado
que montado en nubes blancas
va al encuentro de su amada.

Y aquí aguardo confiado
por un amor que no llega
que en la hora de la siega
el que antes ha sembrado
recoger ahora espera.

"¡Padre mío, tengo ardores,
siento penas madre mía!"

Pero una blanca paloma
que por el cielo va hermosa
cruza mi ensueño y se posa
sobre la pena mojada
de la ropa en los balcones.

Y ahora toda la poesía
de esta sublime hora mía
son dos alondras que se aman
sobre una vieja cornisa
perfumada por tu risa.

"¡Padre mío, tengo ardores,
siento penas, madre mía!"

12 de enero de 2012

*The Beatles (II)



She's not a girl who misses much
do do do do do, oh yeah.

She's well acquainted with the touch of the velvet hand
like a lizard on a window pane.
The man in the crowd with the multicoloured mirrors
on his hobnail boots
lying with his eyes while his hands are busy working overtime
a soap impression of his wife which he ate
and donated to the Nation Trust.

I need a fix 'cause I'm going down
down to the bits that I left uptown
I need a fix cause I'm going down.

Mother Superior jump the gun
Mother Superior jump the gun
Mother Superior jump the gun
Mother Superior jump the gun
Mother Superior jump the gun
Mother Superior jump the gun.

Happiness is a warm gun
Happiness is a warm gun

When I hold you in my arms
and I feel my finger on your trigger
I know nobody can do me no harm
because happiness is a warm gun.

Happiness is a warm gun, yes it is
Happiness is a warm, yes it is, gun.

11 de enero de 2012

*El viejo carallo

Al viejo del bar, un gallego al que por su mala hostia todos a sus espaldas mentan "el viejo carallo", no le pienso pagar. De eso que se olvide. ¿Tengo yo, acaso, cara de idiota? Puede que sí, pero no es esa la cuestión. La cuestión es que esa bazofia de vino que él llama "de la casa" no vale lo que me pide. Y como no espero que me pida lo que realmente vale, pues eso, que hoy no le pago.
Así que me he acercado a la barra y manoseando el billete de 50€ que llevaba en uno de mis bolsillos le he dicho: "Tobías, luego vuelvo, que he olvidado la cartera". Él me ha mirado un instante con turbia desconfianza y se ha ido refunfuñando hacia el fondo del bar, seguido por su perra, un bulto penoso de color ceniza, siempre despatarrado junto al motor de las neveras.
La perra se llama "Luna" y es ciega, por lo que sólo se guía por el olfato. Yo a veces la llamo "Eclipse" y ella entonces deja escapar un hondo y lastimero aullido, como si comprendiera. Ya tiene trece años y el mismo agrio carácter que su amo. Deberían sacrificarla, para bien de ella y del negocio. Pero cualquiera le suelta eso al "viejo carallo".

10 de enero de 2012

*Hanne Hukkelberg



All above board and we see nothing.
Clean and empty hands
but still there’s something lurking.

We believe you when you lie,
buy your word, then you deny,
pay your wealth, you leave us high and dry.

You gamester, you tell us
our fortunes by your cards.
And you’re rubbing yourself deep
into our wounds.

You gamester, you fool us,
we watch your spinning wheel.
And we scratch, and we itch,
and the longer it takes for us to heal.

You promise ten birds, but in the bush
each and every sunday
sell your “letters of indulgence”.

We believe you when you lie,
buy your word, then you deny,
pay your wealth, you leave us high and dry.

You gamester, you tell us
our fortunes by your cards.
And you’re rubbing yourself deep
into our wounds.

You gamester, you fool us,
we watch your spinning wheel.
And we scratch, and we itch
and the longer it takes for us to heal.

A cheater’s armoury,
a cheater’s armoury ,
cheater’s armoury.

You gamester, you tell us
our fortunes by your cards.
And you’re rubbing yourself deep
into our wounds.

You gamester, you fool us,
we watch your spinning wheel.
And we scratch, and we itch,
and the longer it takes for us to heal.

You gamester, you fool us,
we watch your spinning wheel.
And we scratch, and we itch,
and the longer it takes for us to heal .

All you’ve got is shifty eyes,
a black dress, a false name.

Hanne Hukkelberg, cantante noruega, nació en abril de 1979. Su primer disco, «Little Things» (2005) fue el resultado de dos años de trabajo. Durante ese tiempo Hanne Hukkelberg recorrió Oslo en bicicleta en busca de sonidos e impresiones que plasmar en el estudio.
Cantante y multiinstrumentista precoz, a los tres años ya cantaba y tocaba la batería mientras su padre la acompañaba al piano. Aunque creció escuchando música clásica, sus primeros escarceos adolescentes los hizo como vocalista de rock, metal y free-jazz.

9 de enero de 2012

*Preguntad a los amantes

El dolor de los amantes
es amargo como el cáliz
que Jesús temió beber.
El dolor de los amantes
a veces hiela la sangre
o la enciende hasta temer.
Y entonces todo se apaga
y el corazón llora y sangra
de impotencia y soledad.

La soledad de los amantes
es triste como una niña
que ha descubierto que es fea.
La soledad de los amantes
navega junto al cadáver
que flota hinchado en el Sena.
Y entonces ya nada es cierto
si Dios existía, ha muerto
y sólo queda la pena.

La pena de los amantes
está escrita en las pupilas
de los hombres de tabernas.
La pena de los amantes
es un grito enmudecido
desde lo hondo de las venas.
Y en esencia, ¿eso es amor:
pena, soledad, dolor?
¡Preguntad a los amantes!

8 de enero de 2012

*Rufus Wainwright



Words are flying out like
endless rain into a paper cup
they slither while they pass
they slip away across the universe.

Pools of sorrow waves of joy
are drifting thorough my open mind
possessing and caressing me.

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.

Images of broken light
which dance before me like a million eyes,
and call me on and on across the universe.

Thoughts meander like a restless wind
inside a letter box
they tumble blindly as they make
their way across the universe.

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.

Sounds of laughter shades of life
are ringing through my open mind
exciting and inviting me.

Limitless undying love which
shines around me like a million suns
it calls me on and on across the universe.

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.

Jai guru deva
Jai guru deva
Jai guru deva
Jai guru deva...


Rufus Wainwright versionando con su melosa voz esta maravillosa balada de John Lennon de su etapa con The Beatles. El video-clip vale la pena. Esta preciosa niña, Dakota Fanning, es la actriz principal junto con Sean Penn en "Yo soy Sam", una película muy recomendable.
Wainwright, (New York, 1973), cantautor canadiense-estadounidense que compone e interpreta tanto en inglés como en francés, es hijo de los cantantes de folk Loudon Wainwright III y Kate McGarrigle (fallecida en enero de 2010), y hermano de la también cantante Martha Wainwright.
Rufus empezó a tocar el piano con 6 años e hizo giras con su familia a los 13. Su música tiene unas marcadas influencias líricas que van desde la ópera hasta la canción francesa pasando por el musical.
Ha colaborado en varias bandas sonoras de películas como "El aviador", “El diario de Bridget Jones", "Yo soy Sam", "Shrek" y "Moulin Rouge", entre otras.

7 de enero de 2012

*Lo que en verdad somos

Pensé una vez que yo era poeta, de igual modo que ahora pienso que jamás lo fui. Y tan ilusorio era aquello que una vez pensé como lo es esto que ahora pienso, pues lo que en verdad somos siempre está más acá o más allá del pensamiento.

6 de enero de 2012

*Leonard Cohen



By the rivers dark I wandered on.
I lived my life in Babylon.

And I did forget my holy song
and I had no strength in Babylon.

By the rivers dark where I could not see
who was waiting there, who was hunting me.

And he cut my lip and he cut my heart
so I could not drink from the rivers dark.

And he covered me, and I saw within,
my lawless heart and my wedding ring.

I did not know and I could not see
who was waiting there, who was hunting me.

By the rivers dark I panicked on.
I belonged at last to Babylon.

Then he struck my heart with a deadly force
and he said: "This heart it is not yours".

And he gave the wind my wedding ring
and he circled us with everything.

By the rivers dark in a wounded dawn
I live my life in Babylon.

Though I take my song from a withered limb
both song and tree, they sing for him.

Be the truth unsaid and the blessing gone
if I forget my Babylon.

I did not know and I could not see
who was waiting there, who was hunting me.

By the rivers dark, where it all goes on
by the rivers dark in Babylon.

5 de enero de 2012

*Un punto de partida

Si estás aquí porque alguien desengañó tus sueños,
o la vida los estampó contra el suelo,
sin importarle si tu lírico ensueño
era de fina y exquisita porcelana.

O si fuiste tú quien defraudó los sueños de otro,
quizá porque en aquel entonces
en ti el deseo era más fuerte que el amor,
o porque tal fue en aquellos días
tu epicúrea o juvenil voluntad.

Si estás aquí porque alguien con su encanto te extravió
y tuviste que recomponer tú sola el camino,
surcando, a través del fango y de la herida,
esa cicatriz que ya nunca será olvido.

O si por ti se perdieron otros
que acudiendo ciegamente a tu reclamo
no supieron dar contigo
o tú supiste muy bien cómo extraviarlos.

Si estás aquí
porque eres la constructora de tu propia biografía
y conoces cuánta letra y cuánta sangre cuesta
ceñirse a la correcta gramática de la vida.

O si lo estás, sencillamente, porque la soledad
es una pesada manta que no abriga
y a veces, en la noche, sientes frío
y hasta nostálgicos temblores sientes.

Si estás aquí
porque en lugar de un incandescente universo
te ofrecieron un seductor cielo de papel pintado
y cuando al final del día irrumpió la tormenta,
una eléctrica descarga de tristeza
te abrió los ojos de repente,
inundando, a un tiempo, tu corazón
de aguas negras e imbebibles.

Si estás aquí, en fin, por la razón que sea,
recuerda entonces, por un instante,
y únicamente porque estás aquí,
que el amor es tan sólo un punto de partida.

4 de enero de 2012

*Angus & Julia Stone



Eyes from the tree
take me down the way.
Red riders of the dark
help me through this maze.
Do you know, mister, of this place?
Do you know, mister, no time to waste?

Won't you help me be on my way? Yeah.
Won't you help me be on my way? Yeah.
So I can set me free.

Saw murder in her eyes
the dark of a thousand crows.
Cold thriller in disguise
blue shadows stitched to her toes.

Do you know, mister, of this place?
Do you know, mister, no time to waste?

Won't you help me be on my way? Yeah.
Won't you help me be on my way? Yeah
So I can set me free.

There's propergand for everyman
on the paperstand you know.
When will the spinsters face
let give that twist of grace you know.

Do you know, mister, of this place?
Do you know, mister, no time to waste?

Won't you help me be on my way? Yeah..
so won't you help me be on my way? Yeah
So I can set me free.

3 de enero de 2012

*Indigencias

Los que no tenemos hogar, ¿dónde hallaremos la paz? Los santos tienen su santuario, y los demonios, su Infierno hecho de horror y llamas, pero los que buscamos la paz y no tenemos hogar, ¿dónde lo hallaremos?

Me bastaría tu corazón para sentirme en mi hogar; la paz sería inevitable en esa hermosa aldea que sería tu amor, por mí correspondido; me bastaría con verte de tanto en tanto para sentirme en el camino; sería suficiente con tomar tu mano para sentir que el mundo y yo somos un equilibrio perfecto; me bastaría un beso tuyo para resucitar de nuevo a Dios; me bastaría con que me sonrieras al despertar, y algún día habrá de bastarme, pero mientras tanto, ¿sobre qué paz edifico yo mi hogar?

2 de enero de 2012

*Warren Zevon



Well, I went to the doctor
I said, "I'm feeling kind of rough"
"Let me break it to you, son,
your shit's fucked up."
I said, "My shit's fucked up?
Well, I don't see how".
He said, "The shit that used to work
it won't work now."

I had a dream,
ah, shucks, oh, well.
Now it's all fucked up,
it's shot to hell.

Yeah, yeah, my shit's fucked up,
it has to happen to the best of us.
The rich folks suffer like the rest of us,
it'll happen to you.

That amazing grace
sort of passed you by.
You wake up every day
and you start to cry.
You want to die
but you just can't quit.
Let me break it on down:
it's the fucked up shit.
Yeah, my shit's fucked up.
Fucked up.

Warren Zevon (1947-2003) fue un cantautor estadounidense de ascendencia judía. Su particular punto de vista sobre la vida le hizo dar a sus canciones un tono oscuro y sórdido que a menudo complementaba con la ironía que siempre le caracterizó.

Tuvo una vida llena de altibajos, con constantes problemas en su vida personal (divorcios, alcoholismo, intentos de suicidio...) que se complementaban con un gran reconocimiento entre sus compañeros de profesión entre los que destacaban Bob Dylan, Jackson Browne, Neil Young o R.E.M.
En 2002 se le diagnosticó un cáncer de pulmón con unas esperanzas de vida de tan sólo tres meses. Finalmente pudo combatir a la enfermedad durante un año, tiempo que le permitió grabar un último disco, "The Wind", que se publicó una semana antes de su muerte, donde versiona la conocida canción de Bob Dylan "Knockin' on Heaven's Door" y en la que Zevon hacía unos escalofriantes coros: "Open up, open up for me".

1 de enero de 2012

*Obedezco al corazón

Juegas siempre a ocultarte tras la risa
usas ojos de pantera entre el ramaje
de tu pelo rubio, espeso oleaje
invadido de rumores y de vientos
te conozco, te he mirado tanto tiempo
horizonte que perfumas mi sonrisa.

Bailarás mi triste canto indecible
esta pena es como leña entre la llama
la llanura de tu cuerpo me reclama
la marea de tus senos me transporta
obedezco al corazón y no me importa
cruzar cielos como un pájaro imposible.

Guardaré a mi dulce niño en tu cintura
andaré por los caminos de tu nombre
romperé los muros que impiden al hombre
caminar y ser sencillo como piedra
investido de tus lluvias y tu yedra
ataré mi soledad a tu estatura.